تبلیغات
siavash - شهرهای گرجستان
 
درباره وبلاگ


...
کنون که می روی
تمام عزم لحظه های من ، فدای عزم لحظه های تو
شبانگاه بی فروغ من ، ستاره پوش کهکشان راه تو
نفس ، سیاه پوش رفتنت
که تارو پود جان من ، غریق در عزای مرگ وعده های تو
...
کنون که می روی، برو...
خدا نگهدار تو!

مدیر وبلاگ : مهندس سیاوش
نویسندگان
صفحات جانبی
نظرسنجی
نظرتون در مورد سایتم چیه؟







جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
siavash
دوستانی بدست آر صدیق و وفادار نه در شمارش بسیار




شهر تفلیس

شهر تفلیس پایتخت گرجستان بزرگترین پرجمعیت ترین و مهمترین شهر این كشور می باشد. در گذشته نام رسمی شهر تیفلیس Tiflis بود و در مكاتبات اداری به این نام خوانده می شد.

از سال 1936 نام رسمی شهر به همان نام محلی آن در زبان گرجی یعنی تبیلیسی Tbilisi تغییر پیدا كرد.تبلیسی از واژه كهن تپیلی Tpili بمعنای گرم  گرفته شده است كه ظاهرن به چشمه های آب گرم این شهر اشاره دارد. بنابراین می توانیم تفلیس را شهر چشمه های آبگرم هم بنامیم.

خارجی ها در تلفظ نام این شهر گاه به اشتباه به آن تیبیلیسی Tibilisi می گویند در حالی كه در نام واقعی شهر حرف ت ساكن می باشد.

تفلیس كه در مسیر جاده ابریشم واقع شده است همواره یك پل ارتباطی میان شرق و غرب بوده است. حتی امروزه هم تفلیس مسیر ترانزیت شرق و غرب است. این شهر در مسیر خط لوله انتقال نفت از دریای خزر به اروپا قرار گرفته است و از این لحاظ هنوز نقش سنتی ترانزیتی بین شرق و غرب را ایفا می نماید.

موقعیت جغرافیایی شهر به گونه ای بوده است كه در سالهای مختلف زیر سیطره امپراطوری های گوناگونی قرار گرفته است و از این رو هم از تمدنهای غربی و هم از تمدنهای شرقی مایه گرفته است و این تنوع بخوبی در فرهنگ و معماری شهر خود را نمایان می سازد.

امروزه شهر تفلیس یادآور انقلاب رز می باشد. تحولی كه بدون خونریزی منجر به سرنگونی حكومت فاسد و خودكامه ادوارد شوارنادزه شد. ادوارد شواردنادزه توانست بعد از این تحول در خانه خود در این شهر با امنیت كامل به زندگی ادامه بدهد.

تاریخچه تفلیس

در روایات و اسطوره های محلی بنای این شهر را به وختانگ گرگاسالی Vakhtang Gorgasali نسبت می دهند.شاه وختانگ در قرن پنجم میلادی  هنگام شكار با چشمه ای آبگرم مواجه می شود و دستور ساختن شهری را در آنجا صادر می كند كه به شهر چشمه های آبگرم معروف شده است. این روایت با كشفیات باستانشناسی سازگار نیست زیرا آثار بدست آمده از قلعه نارین نشان می دهد كه در قرن چهارم نیز این منطقه شهری وجود داشته است. بنابراین شاه وختانگ را نه بیانگذار شهر تفلیس بلكه مرمت كننده و بازسازنده آن می دانیم.

تفلیس در دوران حكومت افشاریه تحت نفوذ ایران قرار نداشت از اینرو آقامحمدخان قاجار در سال 1759 میلادی برای فتح این شهر به آن یورش برد.در این تهاجم مردم شهر قتل عام شدند و شهر غارت گردید.گفته می شود در این جنایت 15000 نفر به قتل رسیدند و بسیاری از روحانیون مسیحی به درون رودخانه كر انداخته شدند. این جنایت هنوز هم در حافظه تاریخی مردم تفلیس زنده است و درباره آن سخن می گویند.

در آغاز قرن نوزدهم مردم گرجستان برای رهایی از سلطه حاكمان فاسد و  جنایتكار قاجار خود را تحت سلطه روسها قرار دادند.در سال 1801 تفلیس بخشی از امپراطوری روسها بشمار می آمد.

پس از رهایی از چنگال حكام جنایكار قاجار، رشد و توسعه شهر تفلیس آغاز شد. در نیمه نخست قرن نوزدهم جاده های ارتباطی  ساخته شد كه این شهر را به شهرهای دیگر قفقاز مانند ایروان، باكو، باتومی، پوتی و نیز به شهرهای مهم روسیه متصل می كرد.تفلیس در دهه پنجاه از همین قرن به یك مركز مهم اقتصادی و فرهنگی تبدیل شد.شهری كه بزرگانی چون ایلیا چاوچاوادزه Ilia Chavchavadze و الكساندر گریبویدف Aleksandr Griboyedov در آن زندگی می كردند.

در سال 1918 یعنی یكسال پس از انقلاب كمونیستی شوروی، مردم قفقاز از شرایط نابسامان روسیه استفاده كردند و بار دیگر جنبش ها و حركتهای استقلال طلبانه جان گرفت. در این دوران مردم تفلیس نیز توانستند خود را از زیر یوغ روسها خارج كنند . در دوره ای كوتاه یك حكومت مستقل در سرتاسر قفقاز شكل گرفت كه تفلیس پایتخت آن بود و پس از آن نیز تفلیس مركز جمهوری دموكراتیك گرجستان شد كه یك جمهوری خودمختار بود.اما این دوران نیز دیری نپایید و در سال 1921 گرجستان بصورت یكی از جمهوری های شوروی درآمد و بار دیگر تفلیس زیر سیطره روسها قرار گرفت.

در دوران كمونیستها هم رشد اقتصادی و فرهنگی تفلیس چشمگیر بود. در آن دوران صنایع مهمی در این شهر ایجاد شد و تفلیس یكی از مراكز مهم فرهنگی در شوروی بشمار می رفت.

پس از فروپاشی شوروی و استقلال گرجستان تفلیس بصورت شهری مافیایی و جنایی ظاهر شد. در این زمان امنیت در شهر از بین رفت و اداره شهر درعمل توسط گروههای مافیایی و جایتكار صورت می گرفت. در دوران حكومت شواردنادزه دیكتاتور غربگرای گرجستان با انكه ثبات نسبی برقرار بود اما تفلیس همچنان یك شهر ناامن و مافیایی بشمار می رفت. در این دوران وضع اقتصادی  این شهر بشدت به وخامت گرایید. تمام صنایعی كه در دوران شوروی ایجاد شده بوند از كار افتادند و بیكاری و فقر فراگیر شد. گروههای مافیایی در آن سالها ماشین آلات كارخانه ها را به حراج گذاشتند و پول آن را به جیب خود می ریختند. بسیاری از ایرانی ها در آن سالها برای خرید این ماشین آلات ارزان گرجستان می رفتند.

در سال 2003 مردم تفلیس توانستند با تظاهراتی سراسری و آرام در میدان آزادی این شهر و اطراف آن پارلمان گرجستان را تصرف كنند. در این حركت كه به انقلاب رز معروف گردید نیروهای امنیتی و نظامی هم به مردم پیوستند و با سقوط حكومت شواردنادزه دوران جدیدی آغاز شد. اكنون تفلیس شهری امن است كه بسرعت بسوی توسعه پپیش می رود.

جغرافیا

از نظر جغرافیایی تفلیس هم عرض استانبول در تركیه می باشد. این شهر از اطراف توسط ارتفاعات محصور شده است. تفلیس شهر ناهمواری است. پایین ترین نقطه آن 380 متر از سطح دریا بالاتر است و بلندترین نقطه آن 770 متر. از نظر ناهموار بودن تفلیس را به یك سالن آمفی تئاتر تشبیه كرده اند.

رودخانه كر یا كورا Kura از داخل این شهر عبور می كند. رود كر كه گرجی ها به آن متكواری Mtkvari می گویند از كوههای تركیه سرچشمه می گیرد و به دریای خزر می ریزد. برخی از مورخین وجه تسمیه این رود را برگرفته از نام كوروش دانسته اند.

تفلیس دارای آب و هوایی معتدل و نیمه مرطوب است. میانگین سالانه دمای هوا در این شهر 12.7درجه سانتیگراد است. میانگین دما در سردترین ماه سال یعنی ژانویه 0.9 درجه و در گرمترین ماه سال یعنی جولای 24.4 درجه سانتیگراد است. سردترین دمایی كه تاكنون در این شهر به ثبت رسیده است 23- درجه و گرمترین دما 40 درجه بوده است. بارندگی سالانه در تفلیس 568 میلیمتر است. مرطوب ترین ماه می و خشكترین ماه ژانویه می باشد. بطور متوسط سالانه بین 15 تا 25 روز در این شهر برف می بارد.

اقوام و نژادها

تفلیس یك شهر چند فرهنگی می باشد. بیش از یكصد گروه قومی در این شهر زندگی می كنند. پس از گرجیها، ارمنی ها و آذری ها حضور چشمگیری در این شهر دارند. درمورد  سایر اقوام نیز می توان از روس ها، اوكراینی ها، یونانی ها، ژرمن ها ، یهودی ها ، آشوری ها ، كرد ها، اوستیایی ها و آبخازی ها نام برد.

تفلیس از معدود شهر های جهان است كه در ان کلیسای  یهودیان در همسایگی مسجد مسلمانان قرار دارد.

ورزش

بوكس و كشتی سابقه ای دیرینه در این شهر دارند. پرطرفدارترین ورزش ها در تفلیس عبارتند از فوتبال، رگبی rugby union، بسكتبال و كشتی. سایر ورزش های پر طرفدار نیز تنیس، شنا و واترپولو می باشند. با اینكه فوتبال و بسكتبال در تفلیس پرطرفدار هستند اما تیم های این شهر در سطح جهانی هیچ مقام و جایگاهی ندارند.

بزرگترین سالن ورزشی تفلیس استادیوم بوریس پایچادزه Boris Paichadze Stadium است به ظرفیت 55 هزار نفر و پس از آن استادیوم میخئیل مسخی Mikheil Meskhi Stadium با ظرفیت 24 هزار نفر قرار دارد. قصر ورزش Sports Palace نیز 11 هزار نفر ظرفیت دارد و بیشتر میزبان مسابقات بسكتبال و تنیس می باشد. ویر بسكتبال Vere Basketball Hall  نیز یك سالن سرپوشیده است برای مسابقات بسكتبال كه 2500 نفر ظرفیت دارد.

رسانه های گروهی

شبكه های رادیو تلویزیونی متعددی در تفلیس وجو دارند.از مهمترین شبكه های تلویزیونی این شهر روستاوی2 Rustavi2 و Mze و Public Broadcasting channel را می توان نام برد.

روزنامه های پرتیراژ تفلیس عبارتند از 24 ساعتی  24Saati، رزونانس Rezonansi  و آلیا Alia. روزنامه مسنجر The Messenger هم به زبان انگلیسی منتشر می شود. هفته نامه های انگلیسی زبان تفلیس هم عبارتند از جورجین بیزنس ویك Georgian Business Week ، جورجیا تودی Georgia Today و جورجین تایمز The Georgian Times.

آموزش عالی

در شهر تفلیس دانشگاها و مراكز آموزش عالی متعددی وجود دارند از جمله:

دانشگاه دولتی تفلیس Tbilisi State University: تاسیس سال 1918 می باشد و در حال حاضر 35 هزار دانشجو دارد. این دانشگاه بزرگترین و قدیمی ترین دانشگاه در منطقه قفقاز می باشد.این دانشگاه در حال حاضر بنام  دانشگاه جواخشویلی Javakhishvili نیز شناخته می شود و علامت اختصاری آن TSU است.

دانشگاه دولتی ایلیا  Ilia  State University كه نام آن اشاره به ایلیا چاوچاوادزه نویسنده گرجی دارد.

دانشگاه دولتی پزشكی تفلیس Tbilisi State Medical University: این دانشگاه كه در گذشته یكی از دانشكده های دانشگاه دولتی تفلیس محسوب می شد، امروزه با 5 هزار دانشجو مهمترین دانشگاه علوم پزشكی در منطقه قفقاز محسوب می شود.

دانشگاه صنعتی گرجستان Georgian Technical University كه در سال 1922 تاسیس شده است.

دانشگاه قفقاز Caucasus University : یك دانشگاه خصوصی است كه پارتنر دانشگاه ایالتی جرجیا در شهر آتلانتای امریكا می باشد.

دانشگاه آزاد تفلیس Free University of Tbilisi: این دانشگاه در سال 2007 تاسیس شده است و شامل دانشكده مدیریت، انستیتو آفریقا و آسیا و دانشكده حقوق می باشد.دانشگاه آزاد تفلیس علاوه بر دوره های مربوط به مقاطع لیسانس، فوق لیسانس و دكترا دوره های آموزشی كوتاه مدت نیز برگزار می كند.

معماری

معماری شهر تفلیس همچون تاریخ و فرهنگ آن از تنوع زیادی برخوردار است. در بخش هایی از شهر كه به تفلیس قدیم معروف است، آثاری از معماری اسلامی و خاور میانه ای را می توان مشاهده كرد.

خیابان روستاویلی و مناطق اداری شهر بیشتر دارای معماری روسی و اروپای شرقی هستند.

مترو

مترو یك وسیله جابجایی مهم در شهر تفلیس است. مترو تفلیس با توجه به قدمت آن یكی از جاهای دیدنی این شهر هم  محسوب می شود. ساخت این مترو از سال 1952 آغاز شد و در سال 1966 پایان یافت.

مترو تفلیس دارای دوخط است. خط 1 خط آخمتلی- واركتیلی Akhmeteli-Varketili Line است و خط 2 خط سابورتالو Saburtalo Lineخط 3 مترو در حال احداث می باشد.

مترو تفلیس دارای 22 ایستگاه است و ساعات كار آن از 6 صبح تا 1 بعد از نیمه شب می باشد.

نقاط دیدنی تاریخی و گردشگری

كلیسای سمبا Sameba Cathedral : مرتفع ترین بنای مذهبی شهر تفلیس است با ارتفاع 85 متر.محوطه بسیار بزرگی دارد كه شكوه و عظمت خاصی را ایجاد كرده است.

كلیسای متخی Metekhi Church

ناریكالا Narikala fortress : نارین قلعه تفلیس مربوط به قرن 17 میلادی می باشد اما بخشهایی از آن در قرن چهارم میلادی ساخته شده است.

میدان آزادی و خیابان روستاویلی: میدان آزادی كه پیشتر میدان لنین نام داشت پس از انقلاب رز  آزادی نامگذاری شد. خیابان روستاویلی كه از میدان آزادی آغاز می شود یكی از خیابانهای دیدنی تفلیس است. معماری بناهای این خیابان به سبك روسی و اروپای شرقی می باشد. سالن اپرا  تئاتر و پارلمان گرجستان نیز از بناهای باشكوهی هستند كه در این خیابان واقع شده اند.

متاتسمیندا Mtatsminda یا كوه مقدس :اینجا آرامگاه بسیاری از نویسندگان، هنرمندان و قهرمانان تفلیس است. كلیسای پدر داود و پارک بازی متاتسمیندا  نیز در آن قرار گرفته است.

حمام های سولفور Sulfur baths :  حمام های گوگردی  در محله ای قرار دارند بنام آبانتوبانی َAbanotubani كه بخشی از منطقه تفلیس قدیم است.آب گرم این حمامها مستقیمن از چشمه های آبگرم تامین می شود.هزینه استفاده از حمامهای عمومی از 2 لاری به بالا و  هزینه استفاده از حمام نمره یا همان كابین اختصاصی از 15 تا 80 لاری برای یك ساعت می باشد.هزینه ماساژ جداگانه است كه درصورت درخواست ماساژور در نظر گرفته می باشد.ماساژ در این حما مها بیشتر به شستن شباهت دارند. نوشیدنی های مختلف نیز به قیمت معمول در این حمام ها عرضه می شوند.

مسجد دومحراب :در سال ۱۹۵۸میلادی و در زمان كمونیسم برای احداث پل متخی بر روی رود کر مسجد  شیعیان تفلیس را  که به دستور سلطان صفوی ساخته شده بود  تخریب کردند.پس از تخریب مسجد، شیعیان با مراجعه به مفتی سنیها از او خواستند که تدبیری بیندیشد. با موافقت سنی ها مسجد سنی ها  را با پرده دو قسمت کردند و قسمتی در اختیار شیعیان قرار گرفت و در آن قسمت محراب جدیدی احداث شد. اکنون این مسجد تنها مسجد دو محرابی در جهان اسلام است.

آتشكده: بنای این آتشكده مربوط به دوره ساسانیان می باشد.

باغ گیاهشناسی Botanical Gardens : قدیمی ترین باغ گیاهی در منطقه قفقاز است.

موزه های مختلف : در دوران شوروی سابق تفلیس جزو 4 شهر برتر از نظر موزه ها در كل اتحاد شوروی در نظر گرفته می شد. از موزه های معروف این شهر می توان موزه هنر های زیبا Shalva Amiranashvili  Museum of Fine Arts است كه در آن آثار نقاشان ایرانی مربوط به قرن هجدهم را نیز می توان مشاهد كرد. موزه جاناشیا Janashia Museum of Georgia هم مربوط به آثار هنری دوران اولیه مسحیت ؟در گرجستان است. موزه تاریخ تفلیس The Tbilisi History Museum محل مناسبی است برای علاقه مندان به تاریخ این شهر . موزه باستاشناسی تفلیس The Tbilisi Archaeological Museum كه در سال 1988 توسط باستانشناس گرجی رستم آرامشویلی Rostom Abramishvili بنا شده است مربوط به آثار حفاری های انجام شده در اطراف شهر تفلیس است و برخی از قدیمی ترین اشیاء برنزی جهان در این موزه نگهداری می شوند.

مناطق شهر تفلیس

تفلیس به شش منطقه تقسیم شوده است كه هر منطقه شهرداری خود ار دارد.مناطق تفلیس عبارتند از:

تفلیس قدیم  Old Tbilisi

واكه سابورتالو  Vake-Saburtalo

دیدوبه چوقورتی   Didube-Chugureti

گلدانی نادزالادوی  Gldani-Nadzaladevi

ایسانی سمگری   Isani-Samgori

دیدگری   Didgori

تلفن های ضروری

پلیس 022

اطلاعات شهری 09: شبیه به شماره های 118 در شهرهای خودمان است. اگر با موبایل به مركز اطلاعات شهری زنگ بزنید شماره تلفن بعد از پایان مكالمه با اپراتور برای شما sms خواهد شد.

تفلیس روی شبكه اینترنت

در دایره المعارف ویكی پدیا صفحه مربوط به تفلیس به 110 زبان ایجاد شده است ( با احتساب زبان انگلیسی ساده) چون ویریشگران و نویسندگان هر زبان متفاوت بوده اند اطلاعات ارائه شده به هر زبانی هم متفاوت است. اطلاعات جالبی در مورد تفلیس در ویكی پدیای فارسی و نیز ویكی پدیای انگلیسی وجود دارد.  وب سایت شهرداری تفلیس نیز اطلاعات مفیدی درمورد این شهر را به 4 زبان گرجی ،روسی، انگلیسی و آلمانی ارائه می كند.اغلب سایتهای گردشگری بین المللی مانند world66 نیز صفحه ای مخصوص تفلیس درست كرده اند.

 شهر باتومی

آب و هوای باتومی

آب و هوای باتومی نیمه استوایی است. این یعنی باتومی شهری است گرم و پرباران اما نه به گرمی و پربارانی مناطق استوایی. از اواسط بهار تا اواسط پاییز ممکن است بتوان در ساحل دریا شنا کرد، این بستگی دارد به اینکه هوا چه میزان آفتابی یا بقول هواشناسها پایدار باشد. بیشتر گردشگران اواسط تابستان را برای سفر به باتومی ترجیح میدهند اما این زمان بیشتر برای کسانی مناسب است که از ماهها قبل برنامه سفر را تنظیم و محل اقامت را رزرو کرده باشند. در این موقع سال قیمتها بالا است و به سادگی نمی توانید یک محل اقامت مناسب پیدا کنید.

چگونه به باتومی برویم؟

سفر هوایی: در فصل تابستان بطور معمول پرواز مستقیم بین تهران و باتومی برقرار میشود. اما پرواز بین تهران و تفلیس هفته ای چند نوبت و در تمام فصول سال برقرار است. از تفلیس به باتومی هر وسیله ای که بخواهید وجود دارد: هواپیما، قطار، اتوبوس،مینی بوس، سواری، دوچرخه و….

سفر با اتوبوس: در ترمینال غرب تهران هم میتوانید بلیط اتوبوس مستقیم تهران به باتومی را تهیه کنید.

سفر با خودروی شخصی: علاقه مندان به سفر با خودروی شخصی نیز میتواند با عبور از خاک ترکیه، خود را به باتومی برسانند.

جا های دیدنی

ساحل دریا و بلوار اصلی شهر از پرطرفدارترین جاهای دیدنی هستند. قلعه باستانی گونیو آپاپساروس، آبشار ماخونتستی Makhuntseti ، باغ گیاه شناسی، آبگاه دلفینها، آکواریوم باتومی، مسجد قدیمی، کلیساهای ارتودکس و ارمنی و کاتولیک، پارک آبی، پارک 6 می و دریاچه نوریگلی Nurigeli و خیلی جاهای دیدنی دیگر هم منتظر بازدید مسافران باتومی هستند.

مراکز خرید

سوپر مارکت گودویل جای مناسبی برای خرید خواربار و مایحتاج روانه است. در بازارچه های سنتی شهر هر کالای را ممکن است پیدا کنید. بازار اصلی و سنتی شهر هم خوپا بازار نام دارد.

رستوران و کافه

در محدوده بلوار و اطراف آن کافه ها و رستورانهای مختلفی را پیدا میکنید.البته که قیمتها در اینجا از قسمتهای دیگر شهر گرانتر است. رستوران سانرمو San Remo در کنار آب خیلی معروف است و گاهی هم بسیار شلوغ میشود.

 شهر کوتایسی

كوتایسی یا كوتائیسی Kutaisi دومین شهر بزرگ گرجستان است. كوتایسی در روابط بین ایران و گرجستان جایگاه خاصی دارد.

وقتی شما از مرز زمینی وارد كشور گرجستان می شوید اگر از كامیونهای ایرانی كه وارد گرجستان می شوند سئوال كنید كه مقصدتان كجاست اغلب پاسخ میدهند كه به كوتایسی میروند. بغیر از روابط اقتصادی ارتباطات فرهنگی بین كوتایسی و ایران نیزوجود دارد. در دانشكده ادبیات  دانشگاه دولتی كوتایسی بخش زبان وادبیات فارسی  وجود دارد و ایرانشناسان گرجی در آنجا به تحقیق و آموزش مشغول هستند. كوتایسی و رشت در استان گیلان شهرهای دوقلو هستند بقول معروف روابط خواهری دارند. در دانشگاه گیلان نیز بخش مربوط به زبان و فرهنگ گرجی وجود دارد.

شهر تاریخی كوتایسی پایتخت پادشاهی كلخیس بود. در اوایل قرن شانزدهم میلادی این شهر به تصرف عثمانی ها درآمد. در دوران شوروی سابق نیزكوتایسی شهر بسیار مهمی محسوب میشد. در آن دوران این شهر مركز اصلی صنعت گرجستان یا شاید قفقاز بشمار میامد. پس از فروپاشی شوروی صنایع گرجستان روبه نابودی رفت و می توان گفت كه كوتایسی بیش از هر شهری در گرجستان دچار آسیبهای اقتصادی یا حتی فرهنگی شد. گرچه در سالهای اخیر بار دیگر به صنایع این شهر توجه گردید و رشد اقتصادی شهر قابل توجه بوده است.

مشاهیر زیادی از این شهر برخاسته اند. در عرصه فرهنگ ولادیمیر مایاكوفسكی شاعر روس زبان از این شهر بوده است. نینو بورجانادزه از رهبران انقلاب رز نیز متولد شهر كوتایسی بود ه است.

در شهر كوتایسی جاهای دیدنی و مراكز تفریحی زیادی وجود دارد.

در ویكی پدیا هم صفحه كوتایسی هم به زبان  انگلیسی و  هم  فارسی وجود دارد.

كوتایسی تابستانهای گرم وخشك و زمستانهای سرد و مرطوب دارد. بطور كلی این شهر از نظر آب و هوا شهری معتدل محسوب می شود و میانگین دمای سالیانه هوا دراین شهر 14.5 سانتیگراد است. سردترین ماه سال ژانویه میانگین دما 5.3 درجه و گرمترین ماه سال جولای با دمای میانگین 14.5 درجه است. كمترین دمای مطلق ثبت شده منهای 17 درجه و بالاترین دما 44 درجه بود ه است. در شمال شهر باتومی مناطق جنگلی وسیعی وجود دارد. در داخل شهر و حتی  در مركز شهر نیز باغهای مختلفی هستند كه به بهبود وضع اقلیمی كوتایسی كمك كرده اند

 شهر روستاوی

شهرهای گرجستان در 20کیلومتری جنوب شرقی پایتخت گرجستان، در استپ گاردابانی شهر روستاوی جای گرفته است که یکی از مراکز صنعتی مهم جمهوری است. روستاوی مرکز استان تاریخی – جغرافیایی کارتلی سفلی است.

قسمت اصلی شهر، شامل بخش صنعتی، در ساحل چپ کر قرار دارد در حالی که ساختمانهای مسکونی در ساحل راست رود ساخته شده‌اند. اقلیم روستاوی و پیرامون آن خشک و جنب مداری است با تابستان‌های داغ و زمستانهای نسبتاً سرد. متوسط بارندگی سالانه به حدود 400میلی‌متر می رسد.

بخش عمده کانال گاردابانی در قسمت مرکزی شهر در ساحل چپ کر قرار دارد. آب کانال نه تنها برای آبیاری، بلکه برای تأمین آب مورد نیاز نیروگاه برق حرارتی تفلیس به کار برده می‌شود که در نزدیکی روستاوی ساخته شده است.

توسعه‌ی این شهر نوین در ارتباط با طرح احداث کارخانه آهن و فولاد روستاوی است که در دشت برهنه‌ای در کنار ویرانه‌های شهر قدیمی در سال 1944آغاز شد. در سال 1950 کارخانه اولین محصول خود را تولید کرد دو سال بعد کارخانه نورد آغاز به کار کرد و در سال 1954 کارکنان ذوب آهن گرجستان اولین محصول آهن و ذغال کک شوی خود را عرضه کردند.

امروزه روستاوی چهارمین شهر بزرگ گرجستان است که در سال 1995 جمعیت آن به 160 هزار نفر برآورده شده است. در آغاز سال 1959 گرجی‌ها 5/44 درصد از کل جمعیت شهر را به خود اختصاص می‌دادند، روسها 8/31 درصد، ارامنه 9/6 درصد و آذربایجانی‌ها 9/5 درصد را تشکیل می‌دادند.

یکی از شاخص های ویژگی‌های صنعتی شهر، درصد بالای کارگران در بین جمعیت شهر است 74درصد، شامل خانواده کارگران نیز می‌شود.

امروزه روستاوی بزرگترین مرکز صنایع سنگین گرجستان است. بیشترین حجم تولید کارخانه فولاد و آهن اختصاص به لوله‌های فولادی بدون درز دارد که به طور گسترده‌ای در صنایع نفت قفقاز جنوبی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

علاوه بر کارخانه‌های ذوب آهن، کارخانه‌های بزرگ شیمیایی نیز در این شهر فعالیت دارند. کارخانه‌های شیمیایی روستاوی، کودهای ازته برای تأمین نیاز بخش کشاورزی جمهوری‌های قفقاز جنوبی و تعدادی نقاط دیگر، تولید می‌کرد که در سالهای پس از استقلال با وجود بحرانهای سیاسی و اقتصادی تولیدات آن دچار اختلال شده است. تعدادی کارخانه تولید الیاف مصنوعی نیز در این شهر ساخته شده است.

کارخانه تولید سیمان از ضایعات تولیدات سنگ ترکانی فعالیت دارد. کارخانه تولید قطعات بتونی و نیز کارخانه‌های تولیدات مکانیکی – مهندسی در این شهر بنا شده است.